INFORMACJA NA TEMAT OPŁAT ZA EGZAMINY W 2020

Informacja dotyczy stawek w 2020r. opłat za egzamin czeladniczy, mistrzowski i sprawdzający
15.01.2020r.

Izby rzemieślnicze, na podstawie art. 3 ust. 3g ustawy o rzemiośle – pobierają opłaty za egzamin: czeladniczy, mistrzowski i sprawdzający. Opłaty te służą finansowaniu całego procesu walidacji, tj. od zorganizowania przez izbę rzemieślniczą komisji egzaminacyjnych do zabezpieczania zasobów archiwalnych powstałych w wyniku przeprowadzonych egzaminów.

Od 01.01.2020r. zgodnie z nowym brzmieniem pkt 4 w ust. 3g w art. 3 ustawy o rzemiośle (Dz. U. z 2019r. poz. 1495), Izba Rzemieślnicza „informuje kandydatów o wysokości opłaty za egzaminy – przy czym opłata wynosi za egzamin: a) mistrzowski – 1400,00 zł, b) czeladniczy – 700,00 zł, c) sprawdzający – 250,00 zł, d) poprawkowy – 50% opłaty określonej w lit. a albo b;>
<3ga. Opłaty, o których mowa w ust. 3g pkt 4 lit. a-c, podlegają waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli ten wskaźnik w poprzednim roku kalendarzowym wynosi co najmniej
99%.>”

Prezes GUS komunikatem z dnia 15 stycznia 2020 roku w sprawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w 2019 r. ogłosił wzrost cen o 2,3% (średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w 2019 r. w stosunku do 2018 r. wyniósł 102,3).
Biorąc powyższe pod uwagę – podane w ustawie stawki za egzamin podlegają waloryzacji:
egzamin mistrzowski 1432,20 zł, egzamin czeladniczy 716,10 zł, egzamin sprawdzający 255,75.

Stawki opłat za egzaminy w 2020 roku, stosując zasady zaokrąglania:
– egzamin mistrzowski – 1 432 zł,
– egzamin czeladniczy – 716 zł
– egzamin sprawdzający – 256 zł

Związek Rzemiosła Polskiego działając w trybie nadzoru, o którym mowa w art. 3 ust. 3c ustawy o rzemiośle z dnia 22 marca 1989r. (tj. Dz. U. z 2019r. poz. 1495) podkreśla, że stosowanie innych stawek opłat za egzaminy jest podstawą do stwierdzenia naruszenia finansów publicznych (w kontekście ustawy o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji) oraz stanowi wprowadzenie w błąd osób zainteresowanych uzyskaniem przedmiotowych kwalifikacji oraz instytucji szkoleniowych, zwłaszcza w sytuacji realizacji działań edukacyjnych finansowanych ze środków publicznych.